ΑΡΘΡΑ
Το Ποδόσφαιρο στα χρόνια της Αλάνας!
Το Ποδόσφαιρο στα χρόνια της Αλάνας!
Μια φορά κι΄ έναν καιρό δεν υπήρχαν κινητά, ταμπλετ και υπολογιστές ούτε HD τηλεοράσεις και δορυφορικές. Ο τόπος συνεύρεσης μας δεν ήταν τα social media αλλά η αλάνα! Η αλάνα τις πιο πολλές φορές δεν ήταν τίποτα άλλο από ένα απλό χωράφι. Ήταν το μέρος όπου δεν υπήρχαν προβλήματα και εξαρτήσεις μα ούτε και εξωτερική καθοδήγηση. Το μόνο που είχαμε στο μυαλό και στην καρδιά μας ήταν η αγάπη για τη στρογγυλή θεά και το παιχνίδι. Όλοι ανυπομονούσαμε μετά το σχολείο να πετάξουμε τη σάκα με τα βιβλία και να τρέξουμε στην αλάνα να βρούμε τους αγαπημένους μας φίλους. Εκεί μαζευόμασταν και μέσα σε μισή ώρα το γήπεδο μας ήταν έτοιμο και με τη μπάλα στη σέντρα! Η προθέρμανση περιελάβανε ξερίζωμα των χόρτων, καθαρισμό από τις πέτρες, χάραξη γραμμών με την βέργα και μεταφορά ξύλων τα οποία μεταμορφώνονταν σε πρωτότυπες ποδοσφαιρικές εστίες. Αν έπεφτε και κανένα δίκτυ στα χέρια μας τότε στήναμε και πάρτι!
Στα χρόνια της αλάνας δεν υπήρχαν Ακαδημίες Ποδοσφαίρου, ούτε Δοκιμαστικά από μεγάλους Συλλόγους της χώρας μας και του εξωτερικού. Υπήρχαν μόνο σκάουτερς, οι λεγόμενοι «σκάουτερς της αλάνας» οι οποίοι αλώνιζαν τις αλάνες εντοπίζοντας ταλέντα και καλώντας τα για προπόνηση στους Συλλόγους τους. Κάπως έτσι τα όνειρα πολλών μικρών νεαρών ποδοσφαιριστών ξεκινούσαν με αγνό ενθουσιασμό, πάθος και φυσικά δέος… δέος για την πρώτη φορά που ο σκάουτερ της αλάνας σε φώναξε και πολύ απλά σε ρώτησε πως σε λένε, δέος για την πρώτη στιγμή που φόρεσες ποδοσφαιρικά παπούτσια, δέος για την πρώτη ποδοσφαιρική φανέλα που φόρεσες, δέος για την πρώτη φορά που αντί το ξερό χώμα της αλάνας πάτησες το καταπράσινο γκαζόν ενός γηπέδου.
Στα χρόνια της αλάνας δεν πλήρωνες για να κάνεις προπόνηση…αντιθέτως σε παρακαλούσανε για να πας κοντά τους και προσπαθούσανε να σε πείσουνε για το καλό σου! Αυτό ήταν και μια πιστοποίηση του ταλέντου σου αλλά και η μεγάλη ευκαιρία της ζωής σου. Ήταν η αφετηρία για τα όνειρα σου που δημιουργήθηκαν μέσα από μια ασπρόμαυρη οθόνη τηλεόρασης όταν γυρνούσες την κεραία για να βρεις εικόνα να δεις Μουντιάλ! Αλήθεια πόσοι από μας ζήσαμε αυτές τις στιγμές… στιγμές που είναι πανέμορφες να διηγήσε στα σημερινά παιδιά διεγείροντας τη φαντασία τους και πηγαίνοντας τα σε ένα κόσμο φανταστικό! Γιατί κάπως έτσι μοιάζει ο τότε κόσμος γι΄ αυτά και κάπως έτσι έμοιαζε ο σημερινός κόσμος για μας τότε…
Σήμερα οι εποχές άλλαξαν! Αν δεν πληρώσεις δεν παίζεις μπάλα σχεδόν πουθενά! Στις αλάνες στέκονται περήφανα τώρα ψηλά και μεγάλα κτίρια. Ο τόπος συνάντησης μας είναι το facebook και το you tube. Δεν πρέπει όμως να κατηγορούμε τα παιδιά γι’ αυτό. Οι εποχές αλλάζουν και δεν μπορούμε να απαιτούμε να έχουμε πάντα τις ίδιες συνθήκες και τρόπο ζωής. Το μόνο που χρειάζεται από όσους ζήσαμε στα χρόνια της αλάνας είναι παρακίνηση και κίνητρα για τα μικρά παιδιά για να βάλουν τον Αθλητισμό στη ζωή τους. Για το δικό τους καλό πρέπει να τους δώσουμε μια δίοδο διαφυγής από την καθιστική ζωή και τις εθιστικές οθόνες.
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΑΛΑΝΑΣ
- Ορίζονταν δυο αρχηγοί και μετά από κλήρωση ποιος θα διαλέξει πρώτος επιλέγαμε τους συμπαίκτες μας.
- Τερματοφύλακας έπαιζε ο ποιο χοντρός ή ο ποιο μικρός σε ηλικία.
- Αριθμός παικτών ομάδων: Έπαιζαν όλοι ανεξαιρέτως!
- Αρχηγός: Μπαίναμε όλοι με τη σειρά! Ακόμη και οι μικρότεροι!
- Στολές: Γινόταν κλήρωση και η ομάδα που έχανε έπαιζε χωρίς μπλουζάκια ενώ η νικήτρια με μπλουζάκια (επιτρέπονταν όλα τα χρώματα)
- Διαιτητές: Δεν υπήρχαν διαιτητές στην αλάνα εκτός από εξαιρετικές περιπτώσεις όπου οριζόταν κάποιο μεγαλύτερο σε ηλικία παιδί. Αν ήθελες φάουλ το ζητούσες και στο δίνανε. Αν υπήρχε διαφωνία η διαδικασία ρίψης κέρματος ήταν η ποιο δίκαια λύση
- Στα τρία κόρνερ πέναλτι. Όταν μια ομάδα έβγαζε 3 φορές τη μπάλα άουτ η αντίπαλη ομάδα κέρδιζε πέναλτι.
- Χρόνος Παιχνιδιού: Ένας αγώνας αλάνας συνήθως έληγε:
-Στα 20 ή 30 γκολ
-Όταν η μπάλα τρυπούσε και δεν είχαμε άλλη να παίξουμε
-Όταν οι μαμάδες μας έρχονταν θυμωμένες και μας τραβούσανε από το αυτί για να πάμε σπίτι
-Όταν η μπάλα μας ξέμενε στα κεραμίδια κάποιου σπιτιού
-Όταν βράδιαζε τόσο πολύ που δε μπορούσαμε να δούμε άλλο τη μπάλα!
Άρθρο Επεξεργασία – Επιμέλεια:
Τηλέμαχος Αθανασίου Καθηγητής Φυσικής Αγωγής Bhr, Προπονητής Αθλητικών Ακαδημιών,
UEFA C License – Master of Science in Sports Coaching
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Γιατί τα παιδιά σταματούν τον αθλητισμό; Υπάρχει τρόπος να το προλάβουμε!
«Αφήστε τα παιδιά να διασκεδάσουν»
Πώς να καταστρέψετε το αθλητικό μέλλον του παιδιού σας με τρία απλά βήματα
Πως θα γίνει το παιδί μου φίλαθλος και όχι οπαδός;
Πως να επιλέξετε την καλύτερη Ακαδημία Ποδοσφαίρου για το Παιδί σας!
Έμφαση στο αποτέλεσμα ή στην ανάπτυξη;
Οδηγός Διαχείρισης της Ήττας στο Παιδικό Ποδόσφαιρο!
Γιατί οι γονείς δεν πρέπει να καθοδηγούν τα παιδιά κατά τη διάρκεια των παιχνιδιών!
